Vergeven moeilijk???

Ik zat eens na te denken over vergeven en het proces.Een grote groep mensen heeft problemen met het vergeven van iets of iemand. Dus zijn er 1000-en boeken en cursussen die de helpende hand toespelen. Ik heb zelf ook wel eens in dat proces gezeten en voelde me er niet echt lekker onder.

Ik ben het maar eens gaan onderzoeken en kwam tot de conclusie dat het vergevingsproces heeft grote overeenkomsten heeft met het rouw-proces. En het proces kent de volgende fasen:

1) Ongeloof (dat iemand je zoiets aandoet!)

2) Boosheid/woede (hoe durven ze!)

3) Verdriet (over wat je is aangedaan)

4) Acceptatie (je moet het uiteindelijk wel  accepteren)

5) Vergiffenis (wat dat dan ook mag zijn?)

 Toen ik dit proces zag, dacht ik: "OK, dus dit is het proces waar ik door moet. Ik zit nu fase 2 en daarna komt 3,4, en 5". Ik las ook dat de meeste mensen jaren over dit proces doen en sommige er nooit doorkomen! Nou, daar had ik geen zin in, dus besloot ter plekke om fase 3, 4 en 5 maar gelijk te doen en 10 minuten later was ik klaar. Vergeven en gelijk ook maar vergeten en ik voelde me weer perfect!!

Toen in de jaren erna dit onderwerp in wat voor vorm ter sprake kwam, vertelde ik altijd over mijn verkorte  vergevings methode. Mijn sterkte argument (althans, dat vond ik) was dat als je in dat proces zit,  voel je je sh*t en zodra je snel 1,2,3,4,5 doet, ben je klaar. Waarom wachten als het snel kan?

Nou, ik zag het natuurlijk verkeerd en op die Waarom-vraag kon niemand mij een antwoord geven, alleen iets over een ondefinieerbaar gevoel. Als ik dan zei dat dit fase 2 of 3 moet zijn, dan kreeg ik de "Je snapt er niets van"-blik.

Dus het blijkt dat veel mensen graag in het proces willen blijven hangen, boos worden als je ze een snelle oplossing biedt en er dus er een grote markt is voor therapeuten, zelf-hulp boeken , vergevings weekenden,  op  speciale vergevings boerderijen met gediplomeerde ervaringsdeskundigen in de Betuwe met biologische maaltijden, om de slachtoffers stap-voor-stap tijdens het jarenlange proces te begeleiden.

Nou, succes dan maar.........

Het Syndroom van Damastes

Het Syndroom van Damastes – Het Ongeluk Syndroom

Na langdurig onderzoek zijn de oorzaken van het menselijk “ongeluk gevoel” in kaart gebracht en deze worden omschreven met het Syndroom van Damastes. Een patiënt met dit syndroom heeft de volgende symptomen; angstig, geen zelfbeeld, geen zelfvertrouwen, slachtoffer gedrag,  kritiekloos en slaafs gedrag t.o.v. Autoriteiten; met name ouders, leraren, geestelijke- en politieke- leiders, het meest dominante symptoom is; dwangmatig zichzelf vergelijken met anderen en het veroordelen van zichzelf en anderen. Ongeveer 75% van de wereld bevolking lijdt aan dit syndroom, kinderen onder de 12 schijnen immuun te zijn.

Damastes
Het syndroom is vernoemd naar de oud Griekse herbergier Damastes. Hij had een standaard bed voor zijn gasten, meestal pasten zijn gasten niet in het bed. Was de gast te kort, dan rekte Damastes zijn ledematen met geweld uit, was hij te lang, dan hakte de gastheer er een stukje af. Dit eindigde met de dood van de gast. Het gedrag van Damastes vertoonde het dominantie symptoom; vergelijken en (letterlijk) veroordelen.

Oorzaken
Meestal hebben de patiënten door langdurige indoctrinatie het vermogen verloren om zichzelf en anderen als een uniek individu te zien en verliezen daardoor het contact met zichzelf en anderen en hebben het gevoel er geïsoleerd te zijn. De natuurlijke ontwikkelingsproces van de identiteit gaat het beste in een vrije omgeving, maar het huidige onderwijs systeem opvoedkundige ideeën, in de huidige resultaatgerichte maatschappij belemmeren dat volledig. De meeste patiënten nemen dan een identiteit aan, die in de maatschappij als “geaccepteerd” of succesvol wordt geprojecteerd. Deze worden veelvuldig en continue in advertenties, tv-series en andere media geprojecteerd.

De patiënt kan geen onderscheidt maken tussen echte en gefabriceerde/fictieve personages. De patiënt kopieert extern  opgelegd gedrag, dit creëert meer afstand tot zijn eigen unieke persoonlijkheid, dit versterkt het minderwaardigheidsgevoel en creëert angsten, de patiënt denkt te falen in zijn leven.

De patiënt vergelijkt zichzelf continue met het “ideale” zelfbeeld, raakt overtuigt van zijn falen en gaat ter compensatie andere personen hevig bekritiseren en manipuleren, om zijn omgeving en zichzelf te overtuigen dat hij niet de enige is die faalt in het leven. Dit schept een negatieve persoonlijkheid die zich gedraagt als een slachtoffer van de omstandigheden, wat gepaard gaat met een permanent “ongeluksgevoel”.

Behandeling Stappenplan
De behandeling van Damastes is zeer goed mogelijk, maar vraagt van de patiënt om al zijn geloofsovertuigingen volledig ter discussie te stellen. Hoe meer de patiënt lijdt onder het  syndroom of hoe groter het ongeluk gevoel, des te groter de kans op succes.

Stap 1: doel: Volledige Zelf Acceptatie, methode: Zelfonderzoek
In de praktijk blijkt dit de meest moeilijke en langdurige fase van het genezingsproces te zijn. De patiënt wordt gevraagd om zelf-onderzoek te doen, om te komen tot een situatie waar hij zichzelf volledig accepteert. Meditatie is een belangrijk instrument.

Door zelf-onderzoek en meditatie, zal de patiënt ontdekken dat er verschillende interne denk processen in hem plaatsvinden, die elkaar voeden en versterken. Enerzijds een continue, ad random, gedachten generatie proces, waar hij geen invloed of aandeel in heeft. En anderzijds als reactie op het eerste, een continue interne be- en ver-oordelings proces, dat bezig is deze gedachten zo goed als kwaad te managen en te verifiëren aan zijn externe wereld, van  normen en waarden, hierbij komt tevens een scala van emoties vrij; zoals blijheid, verdriet, boosheid, schuld, angst, enz. Tevens zal de patiënt inzien dat zijn dagelijkse gedrag het resultaat is van deze twee processen en dat zijn gedrag alsook door het be- en ver- oordelings proces behandeld werden. 

Deze twee, elkaar voedende, processen vragen een groot gedeelte van zijn levensenergie en creëert hoge stress. Zodra de patiënt beseft dat hij het interne be- en ver-oordelings proces kan stopzetten, zal het eerste proces verzwakken en uiteindelijk tot het minimum beperkt worden. Hiermee zal het dominante symptoom van Damastes langzaam afnemen en is het herstelproces ingezet. De patiënt zal zich energieker en gelukkiger voelen.

We zien dat kinderen, die immuun zijn voor dit syndroom, een onuitputtelijke energie hebben. De reden is dat zij het boven beschreven denk proces nog niet ontwikkeld hebben.

Op het moment dat patiënt enige afstand kan scheppen tot  zijn gedachten wereld en realiseert dat zijn denk proces los van hem staat, zal zijn gedag positief veranderen. Daarmee is de weg vrij om zich-zelf volledig te accepteren en ontstaat er een nieuwe zelf.

Stap 2: doel: Acceptatie van anderen, methode: verplaats je in je directe naaste.
Nu de patiënt bewust is dat zijn vroegere gedrag het resultaat was van Damastes, zal hij geconfronteerd worden met zijn  directe naasten, die aan Damastes lijden. Als hij erin slaagt om de mentale stilte te behouden en bij zichzelf te blijven, door meditatie en continue zelf-onderzoek, zal hij voor zijn directe naasten, begrip en acceptatie ontwikkelen en kan hij zijn traumatische ervaringen, waar zijn naasten veelal onderdeel van uitmaken opnieuw bezien. Het vergeving proces wordt hierdoor ingezet. Tevens zal hij een nieuw gevoel van menselijke betrokkenheid, empathie, ontwikkelen, voor zowel zichzelf als zijn naasten. Er wordt geen onderscheidt meer gemaakt tussen daders en slachtoffers.

Stap 3: doel: Volledige Acceptatie Van Alles. Methode: verplaats je iedereen.
Volledige acceptatie van zichzelf en de naasten is uiteindelijk vrij eenvoudig, zodra de onderliggende Damastes denkprocessen als oorzaak wordt gezien. Maar het Damastes Syndroom is hardnekkig en kan zich weer vestigen in the psyche van de patiënt zodra hij geconfronteerd wordt met de ellende in de wereld. Nu wordt de patiënt gevraagd om hetzelfde empathisch gevoel te ontwikkelen alle mensen in de wereld, zelfs misdadigers. Dit roept in de regel enorm veel weerstand bij de patiënt op. Zodra de patiënt inziet dat misdadigers eveneens slachtoffer zijn van Damastes, zal ook hier begrip en empathie het gevolg zijn, iedereen als gelijke gezien. Dit zal resulteren is een gevoel van eenheid en geluk en genezing is een feit. 

Nawoord
Het genezingsproces is eenvoudig. Wees bewust dat de Damastes denkprocessen elke stap hardnekkig zal bestrijden, met alle denkbeeldige argumentatie. Blijf het proces bekijken en neem er afstand van, dan stopt het vanzelf.