Ik zat eens na te denken over vergeven en het proces.Een grote groep mensen heeft problemen met het vergeven van iets of iemand. Dus zijn er 1000-en boeken en cursussen die de helpende hand toespelen. Ik heb zelf ook wel eens in dat proces gezeten en voelde me er niet echt lekker onder.
Ik ben het maar eens gaan onderzoeken en kwam tot de conclusie dat het vergevingsproces heeft grote overeenkomsten heeft met het rouw-proces. En het proces kent de volgende fasen:
1) Ongeloof (dat iemand je zoiets aandoet!)
2) Boosheid/woede (hoe durven ze!)
3) Verdriet (over wat je is aangedaan)
4) Acceptatie (je moet het uiteindelijk wel accepteren)
5) Vergiffenis (wat dat dan ook mag zijn?)
Toen ik dit proces zag, dacht ik: "OK, dus dit is het proces waar ik door moet. Ik zit nu fase 2 en daarna komt 3,4, en 5". Ik las ook dat de meeste mensen jaren over dit proces doen en sommige er nooit doorkomen! Nou, daar had ik geen zin in, dus besloot ter plekke om fase 3, 4 en 5 maar gelijk te doen en 10 minuten later was ik klaar. Vergeven en gelijk ook maar vergeten en ik voelde me weer perfect!!
Toen in de jaren erna dit onderwerp in wat voor vorm ter sprake kwam, vertelde ik altijd over mijn verkorte vergevings methode. Mijn sterkte argument (althans, dat vond ik) was dat als je in dat proces zit, voel je je sh*t en zodra je snel 1,2,3,4,5 doet, ben je klaar. Waarom wachten als het snel kan?
Nou, ik zag het natuurlijk verkeerd en op die Waarom-vraag kon niemand mij een antwoord geven, alleen iets over een ondefinieerbaar gevoel. Als ik dan zei dat dit fase 2 of 3 moet zijn, dan kreeg ik de "Je snapt er niets van"-blik.
Dus het blijkt dat veel mensen graag in het proces willen blijven hangen, boos worden als je ze een snelle oplossing biedt en er dus er een grote markt is voor therapeuten, zelf-hulp boeken , vergevings weekenden, op speciale vergevings boerderijen met gediplomeerde ervaringsdeskundigen in de Betuwe met biologische maaltijden, om de slachtoffers stap-voor-stap tijdens het jarenlange proces te begeleiden.
Nou, succes dan maar.........
Nou, ik zag het natuurlijk verkeerd en op die Waarom-vraag kon niemand mij een antwoord geven, alleen iets over een ondefinieerbaar gevoel. Als ik dan zei dat dit fase 2 of 3 moet zijn, dan kreeg ik de "Je snapt er niets van"-blik.
Dus het blijkt dat veel mensen graag in het proces willen blijven hangen, boos worden als je ze een snelle oplossing biedt en er dus er een grote markt is voor therapeuten, zelf-hulp boeken , vergevings weekenden, op speciale vergevings boerderijen met gediplomeerde ervaringsdeskundigen in de Betuwe met biologische maaltijden, om de slachtoffers stap-voor-stap tijdens het jarenlange proces te begeleiden.
Nou, succes dan maar.........
Geen opmerkingen:
Een reactie posten